پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٦ - شرح و تفسير اسلام به شما قدرت و عظمت داد

و بر كسانى كه پيش از آن بر آنها فرمانروايى داشتند حكم راندند، و احكام را درباره كسانى به اجرا درآوردند كه در گذشته مجريان امور بودند، نه نيزه‌هاى آنها كج مى‌شد و نه سنگ آنان درهم مى‌شكست (قدرتشان ثابت و نيروهايشان شكست‌ناپذير بود)»؛ (فهم حكّام على العالمين، و ملوك في أطراف الأرضين. يملكون الأمور على من كان يملكها عليهم، و يمضون الأحكام فيمن كان يمضيها فيهم! لا تغمز [١] لهم قناة [٢]، و لا تقرع‌ [٣] لهم صفاة [٤]).

اشاره به اينكه پادشاهان و حاكمانى كه در دوران قبل آنها را بر اثر اختلاف و پراكندگى و ضعف و ناتوانى به بند مى‌كشيدند و برده و بنده خود مى‌ساختند، در سايه اتحاد و قدرتى كه مسلمين از ايمان گرفته بودند در برابر آنان زانو زدند و به نيروى شكست‌ناپذيرى مبدّل شدند.

يكى از مستشرقين مى‌گويد: قدرت مسلمين به جايى رسيده بود كه اگر كسى به فكر مبارزه با آنها مى‌افتاد، مى‌گفتند: ديوانه است و عقل خود را از دست داده است.

(١). «تغمز» از ريشه «غمز» بر وزن «طنز» به معناى اشاره با چشم و دست براى عيب‌جويى است و گاه به معناى كج‌ومعوج شدن به كار مى‌رود و در جمله بالا معناى دوم مراد است.

(٢). «قناة» به معناى نيزه و گاه به معناى عصا آمده است و به كاريز و مسير آبها كه به صورت مستقيم كشيده مى‌شود، قنات مى‌گويند و در اينجا به معناى نيزه است.

(٣). «لا تقرع» از ريشه «قرع» بر وزن «فرع» يعنى كوبيدن چيزى بر روى چيزى به گونه‌اى كه صداى شديد از آن برخيزد.

(٤). «صفاة» به معناى تخته‌سنگ پهن و صاف و در جمله بالا كنايه از قدرت است.