پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٩ - شرح و تفسير پيوسته گوش بر فرمان بودم!

بخش دوم‌

و لقد قبض رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله و سلّم- و إنّ رأسه لعلى صدري. و لقد سالت نفسه في كفّي، فأمررتها على وجهي. و لقد ولّيت غسله- صلّى اللّه عليه و آله و سلّم- و الملائكة أعواني، فضجّت الدّار و الأفنية. ملأ يهبط، و ملأ يعرج، و ما فارقت سمعي هينمة منهم. يصلّون عليه حتّى واريناه في ضريحه. فمن ذا أحقّ به منّي حيّا و ميّتا؟ فانفذوا على بصائركم، و لتصدق نيّاتكم في جهاد عدوّكم. فو الّذي لا إله إلّا هو إنّي لعلى جادّة الحقّ، و إنّهم لعلى مزلّة الباطل. أقول ما تسمعون، و أستغفر اللّه لي و لكم!

ترجمه:

رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) در حالى كه سرش بر سينه‌ام قرار داشت، قبض روح شد، نفس او در دستم روان گشت. سپس آن را به چهره كشيدم. من عهده‌دار غسل او بودم، در حالى كه فرشتگان مرا يارى مى‌كردند. (گويى) در و ديوار و صحن و خانه، به ضجّه درآمده بودند. گروهى (از فرشتگان) به زمين مى‌آمدند و گروهى به آسمان مى‌رفتند و گوش من از صداى آنان كه آهسته بر آن حضرت نماز مى‌خواندند، خالى نمى‌شد! تا زمانى كه او را در قبر به خاك سپرديم. چه كسى به آن حضرت در حيات و مرگش از من سزاوارتر است؟، بنابراين با بينش خود حركت كنيد و صدق نيّت خود را در جهاد با دشمن اثبات نماييد؛ زيرا به خدايى كه معبودى جز او نيست قسم ياد مى‌كند كه من در جاده حق قرار دارم و آنها (مخالفان من) در لغزشگاه باطل‌اند من سخنانم را