پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧٤ - و من خطبة له عليه السّلام ينبّه على إحاطة علم اللّه بالجزئيّات، ثمّ يحثّ على التّقوى، و يبيّن فضل الإسلام و القرآن

آرى! او انسانى والامقام و فوق العاده برجسته بود كه خداوند او را براى مقام ختم نبوّت برگزيد و وحى خود را بر او نازل كرد و او را كانون رحمت خويش ساخت.

اين رحمت در چهره‌هاى مختلف تجلى كرد؛ گاه از طريق بيان معارف والاى دينى و گاه شرح قوانين حياتبخش و گاه طلب رحمت از سوى خدا براى امت و سرانجام اين رحمت در شكل شفاعت در قيامت ظاهر خواهد شد و اميد داريم كه ما هم مشمول رحمت واسعه او بشويم.

در حديثى آمده است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله هنگامى كه آيه‌ «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ» [١] كه مظهرى از رحمت عامه توست نازل شد، به جبرئيل فرمود: آيا چيزى از اين رحمت نصيب تو هم شده است عرض كرد: آرى! من از پايان كار خود بيمناك بودم.

هنگامى كه اين آيه (درباره من) بر تو نازل شد: «ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ» [٢] و خداوند مرا به اين وسيله ستود من آرامش يافتم. [٣]

(١). انبياء، آيه ١٠٧.

(٢). تكوير، آيه ٢٠.

(٣). مجمع البيان، ذيل آيه ١٠٧ سوره انبياء.