پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٤ - ١- رابطه بسيار نزديك على عليه السّلام با پيامبر صلّى اللّه عليه و اله

بسيار ديگرى؛ مانند مسند احمد، ذخائر العقبى، مناقب خوارزمى، الاصابة ابن حجر عسقلانى و كتب بسيار ديگرى كه نقل تمام اسناد آن بسيار به طول مى‌انجامد، آمده است. [١]

١- رابطه بسيار نزديك على عليه السّلام با پيامبر صلّى اللّه عليه و اله‌

اين رابطه از زمانى آغاز شد كه على عليه السّلام كودك بسيار خردسالى بود و بحران شديد اقتصادى و قحطى در مكّه پيدا شد. ابو طالب فرزندان زيادى داشت و سخت به زحمت افتاد. پيامبر اكرم كه هنوز به مقام نبوت نرسيده بود به عباس كه مرد ثروتمندى بود، فرمود: برادرت ابو طالب، كثير العيال است و مشكلات موجود را مى‌بينى. همراه من بيا نزد او برويم. يكى از فرزندانش را تو سرپرستى كن و يكى را من. عباس پذيرفت، هردو نزد ابو طالب آمدند و مقصود خود را بازگو كردند، ابو طالب گفت: عقيل را نزد من بگذاريد و هر يك از ساير فرزندانم را خواستيد انتخاب كنيد، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله على عليه السّلام را برگزيد و عباس جعفر را و از آن به بعد على بن ابى طالب با رسول خدا بود تا زمان بعثت كه در آن زمان نيز از او پيروى كرد و به او ايمان آورد و تصديقش نمود. [٢]

گويا دست تقدير اين حادثه را به وجود آورد تا بزرگ‌ترين مرد جهان بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله از آغاز عمر شب و روز در كنار آن حضرت باشد و تحت تعليم و تربيت او قرار گيرد

[١]. مرحوم سيّد شرف الدين در كتاب «المراجعات» و محققان كتاب المراجعات در پاورقيهاى آن به مصادر مختلف اين حديث اشاره كرده‌اند. (المراجعات، صفحه ٢٦١، مراجعه ٢٦). در كتاب احقاق الحق بيش از يكصد صفحه پيرامون مصادر اين حديث و اسناد آن از كتب اهل سنّت بحث شده است.

(احقاق الحق، جلد ٥، صفحه ١٣٢ تا ٢٣٨).

[٢]. تاريخ طبرى، جلد ٢، صفحه ٥٧- ٥٨.