پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٩ - ترجمه

بخش دوم‌

و اعلموا، عباد اللّه، أنّه لم يخلقكم عبثا، و لم يرسلكم هملا، علم مبلغ نعمه عليكم، و أحصى إحسانه إليكم، فاستفتحوه، و استنجحوه، و اطلبوا إليه و استمنحوه، فما قطعكم عنه حجاب، و لا أغلق عنكم دونه باب، و إنّه لبكلّ مكان، و في كلّ حين و أوان، و مع كلّ إنس و جانّ؛ لا يثلمه العطاء، و لا ينقصه الحباء، و لا يستنفده سائل، و لا يستقصيه نائل، و لا يلويه شخص عن شخص، و لا يلهيه صوت عن صوت، و لا تحجزه هبة عن سلب، و لا يشغله غضب عن رحمة، و لا تولهه رحمة عن عقاب، و لا يجنّه البطون عن الظّهور، و لا يقطعه الظّهور عن البطون. قرب فنأى، و علا فدنا، و ظهر فبطن، و بطن فعلن، و دان و لم يدن. لم يذرء الخلق باحتيال، و لا استعان بهم لكلال.

ترجمه‌

بدانيد اى بندگان خدا كه خداوند شما را بيهوده نيافريده و بى‌سرپرست رها نساخته است. خدا از مقدار و اندازه نعمتهايش بر شما آگاه است و مراتب احسان و نيكى خود را بر شما شماره فرموده است. (و همه كارهايش از روى حكمت است) حال كه چنين است از او درخواست گشايش و پيروزى (و گشودن درهاى سعادت) كنيد. دست نياز به سوى او دراز كرده، عطا و بخشش را از او بخواهيد، زيرا ميان شما و او حجابى نيست و درى بين او و شما بسته نشده است. او در همه‌جا و در هرلحظه و با هركس از انس و جنّ همراه است.

نه بخشش از دارايى‌اش مى‌كاهد و نه عطايا آسيبى به خزاين او مى‌رساند. نه درخواست‌