پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - شرح و تفسير توصيه به تقوا و شكر
بخش اوّل
أوصيكم، أيّها النّاس، بتقوى اللّه و كثرة حمده على آلائه إليكم، و نعمائه عليكم، و بلائه لديكم. فكم خصّكم بنعمة، و تدارككم برحمة! أعورتم له فستركم، و تعرّضتم لأخذه فأمهلكم!
ترجمه
اى مردم شما را به تقواى الهى و شكر بسيار خداوند در برابر نعمتهاى معنوى و مادى كه به شما بخشيده و در برابر آزمايشهايش (كه سبب ترفيع مقام شما مىشود) سفارش مىكنم. چه بسيار نعمتهايى كه خداوند ويژه شما قرار داد و شما را مشمول رحمت خاص خود گردانيد، شما عيبهاى خويش را آشكار كرديد و او پوشاند، خود را در معرض مجاز آتش قرار داديد؛ اما او به شما مهلت داد.
شرح و تفسير توصيه به تقوا و شكر
امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه همانگونه كه قبلا اشاره شد همه مخاطبان خود را به تقوا و حمد و سپاس الهى در برابر نعمتها دعوت مىكند و مىفرمايد: «اى مردم شما را به تقواى الهى و شكر بسيار خداوند در برابر نعمتهاى معنوى و مادى كه به شما بخشيده و در برابر آزمايشهايش (كه سبب ترفيع مقام شما مىشود) سفارش مىكنم»؛ (أوصيكم، أيّها النّاس، بتقوى اللّه و كثرة حمده على آلائه إليكم، و نعمائه عليكم، و بلائه [١]
[١]. «بلاء» گاه از ريشه «بلو» (ناقص واوى) و گاه از ريشه «بلى» (ناقص يايى) آمده است. اوّلى-