پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٩ - شرح و تفسير حتى قادر به خلق پشهاى نيستند!
أكياسها، على إحداث بعوضة، ما قدرت على إحداثها، و لا عرفت كيف السّبيل إلى إيجادها).
اين سخن نه تنها در زمان صدورش از امام عليه السّلام واقعيت داشت، بلكه امروز نيز كاملا صادق است، زيرا اگر همه دانشمندان جهان، جمع شوند تا پشهاى بيافرينند توانايى ندارند، زيرا مسئله پيدايش حيات از موجودات بىجان همچنان لاينحل باقى مانده است. افزون بر اين، ساختمان پشه از نظر بالها و پاها و مغز و اعصاب و دستگاه تغذيه و توليدمثل به قدرى پيچيده و ظريف و دقيق است كه به فرض مسئله پيدايش حيات هم حل شود باز دانشمندان از انجام دادن مثل آن عاجزند.
جملههاى (ما قدرت على إحداثها، و لا عرفت كيف السّبيل إلى إيجادها) هر يك به نكتهاى اشاره دارد. جمله اوّل اشاره به عجز انسانها و حيوانات از ايجاد پشه و جمله دوم اشاره به عدم آگاهى به عوامل و اسباب آن است.
همين معنا در قرآن مجيد نيز درباره آفرينش مگس آمده است كه مىفرمايد: « «إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ» كسانى را كه غير از خدا عبادت مىكنيد هرگز قادر نيستند مگسى بيافرينند هرچند همگى بر اين كار اجتماع كنند». [٥]
در ادامه اين سخن مىافزايد: « (نه تنها نمىتوانند پشهاى بيافرينند، بلكه) عقول آنها در كشف اسرار آفرينش آن حيران مىماند و قواى آنها در اين راه ناتوان مىشود. و سرانجام پس از تلاش فراوان شكستخورده و وامانده بازمىگردند و به اعتراف به شكست خود و اقرار به ناتوانى از ايجاد پشهاى مىكنند. حتى به ناتوانى خود از نابود ساختن آن نيز اذعان دارند»؛ (و لتحيّرت عقولها في علم ذلك و تاهت، و عجزت
[٥]. حج، آيه ٧٣.