پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - شرح و تفسير قدرت بىنظير او در آفرينش موجودات كوچك و بزرگ

شرح و تفسير قدرت بى‌نظير او در آفرينش موجودات كوچك و بزرگ‌

در ادامه بحث اين خطبه كه از خداشناسى آغاز شد و با پيامبرشناسى ادامه يافت، امام عليه السّلام بار ديگر به خداشناسى بازمى‌گردد و اين بار به ادله اثبات وجود خداوند و علم و قدرت بى‌پايان او مى‌پردازد و به آنها كه از بيراهه مى‌روند هشدار داده و مى‌فرمايد: «اگر در عظمت قدرت (خداوند) و اهميّت نعمت او مى‌انديشيدند، به راه راست بازمى‌گشتند و از آتش سوزان (دوزخ) مى‌ترسيدند»؛ (و لو فكّروا في عظيم القدرة، و جسيم النّعمة، لرجعوا إلى الطّريق، و خافوا عذاب الحريق).

اشاره به دو چيز است كه اگر انديشه‌ها در آن به كار گرفته شود آثار آن به زودى در اعمال انسان آشكار مى‌شود؛ نخست انديشه در عظمت قدرت خدا، كه كرات عظيم آسمانى و ميلياردها ستاره در يك كهكشان و صدها ميليون كهكشان آفريده و كرانه‌هاى ملك عظيم او بر هيچ كس روشن نيست و آنچه را درباره عظمت جهان مى‌گوييم مربوط به چيزى است كه در قلمرو علم قاصر ما قرار گرفته و اى بسا تمام اينها همچون برگ درختى باشد كه بر پيكر درخت سر به آسمان كشيده‌اى در ميان جنگلى قرار دارد.

انديشه در اين امر سبب مى‌شود كه انسان در برابر چنين قدرتى خاضع گردد، سر بر آستانش نهد دل به او ببندد و زندگى خود را با نام و ياد او نورانى سازد.

ديگر اينكه در نعمتهايى بيانديشد كه همه وجود ما را دربرگرفته و از لحظه انعقاد نطفه تا پايان عمر ادامه دارد؛ خورشيد و ماه و آسمان و زمين را به خدمت ما گماشته و ابرها و بادها و بارانها را سر بر فرمان ما نهاده، در همه جا خوان نعمتش را گسترده و همه را روزى خوار خود ساخته است.

به يقين شكر نعمت كه در فطرت هرانسانى است او را به دنبال شناخت منعم مى‌فرستد.

حضرت در ادامه مى‌فرمايد: چه عاملى سبب مى‌شود كه با وجود اين انگيزه‌هاى قوى،