پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٤ - شرح و تفسير از بزرگان متكبر خود پيروى نكنيد

نامشروع خود مردم بى‌خبر را با انواع شعارهاى مهيّج، بسيج مى‌كردند و غافلان را قربانى منافع خويش مى‌ساختند و امروز نيز رسانه‌هاى جمعى جهان براى حفظ قدرت مستكبران و منافع سرمايه‌داران بزرگ از همين روش به صورتى گسترده‌تر بهره مى‌گيرند و همان‌گونه كه قرآن مجيد مى‌گويد: « «إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً» زمامداران وارد هرشهر و ديارى شوند آنجا را به فساد مى‌كشند و عزيزانشان را ذليل مى‌كنند». [١] همين گروه بودند كه پيوسته در برابر پيامبران كه براى آگاه ساختن توده‌هاى مردم و برقرار ساختن عدالت اجتماعى مبعوث شده بودند، به دشمنى برمى‌خاستند: « «وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ» ما در هيچ شهر و ديارى پيامبرى بيم‌دهنده نفرستاديم مگر اين‌كه مترفين (آنها كه مست ناز و نعمت بودند) گفتند ما به آنچه شما به آن فرستاده شده‌ايد، كافريم». [٢]

سپس مى‌افزايد: «از خدا بترسيد و با نعمتهايى كه او به شما ارزانى داشته مخالفت نكنيد و نسبت به فضل و بخشش او به يكديگر حسادت نورزيد»؛ (فاتّقوا اللّه و لا تكونوا لنعمه عليكم أضدادا، و لا لفضله عندكم حسّادا).

در واقع آنها كه نعمتهاى خدا را كفران مى‌كنند و به جاى بهره‌گيرى از آن براى خدمت به خلق، راه كبر و غرور و خودبرتربينى را پيش مى‌گيرند اينها به دشمنى با نعمتهاى خودشان برخاسته و نسبت به مواهب الهى در حق خودشان حسادت ورزيده‌اند، زيرا كار آنها با كار حسودان و دشمنان در نتيجه يكى است؛ هردو مايه سلب نعمت و فضل الهى است. آن‌گاه امام به نكته ديگرى اشاره مى‌فرمايد و مى‌گويد: «از افراد بى‌اصل و نسب (كه جامه اسلام را بر تن پوشيده و كبر و غرور را پيشه كرده‌اند و راه فساد را

[١]. نمل، آيه ٣٤.

[٢]. سبأ، آيه ٣٤.