شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٩٢ - حلوا خريدن شيخ احمد خضرويه جهت غريمان به الهام حق تعالى

ب ٣٩٧- ٣٩٠ حلوا بانگ زدن: براى فروش حلوا آواز دادن.

دانگ: شش يك درهم، و در بيت مقصود مطلق پول است. (براى فروش حلوا بانگ مى‌زد تا پولكى به دست آرد.) به سر اشارت كردن: چون شيخ بيمار بود و توان سخن گفتن نداشت، بيشتر دستورها را به اشارت مى‌فهماند.

غَريم: به معنى وام دهنده و وام گيرنده هر دو آمده است. در اينجا به معنى طلبكار است.

تلخ نگريستن: با چهره گرفته نگاه كردن، خشمگين نگريستن.

گوترو: (تركى) از ريشه گوت: گوتور: بردار. گوترو: سر جمع، چكى، ناكشيده.

ادند: عدد مجهول مرادفِ «اند» (شعورى، به نقل از لغت‌نامه).

اسرار: جمع سر: رمز. آن چه معنى آن براى همگان روشن نباشد.

٤٣٢/ ٢ سرّ انديش: سرّ انديش را بايد صفت شيخ گرفت و به فكِ اضافت بايد خواند: «اسرارِ شيخِ سرّ انديش.» و اگر به اضافت خوانده شود صفت «اسرار» خواهد بود. «اسرارى كه سرّ ديگران را مى‌انديشد.» در فرهنگ لغات و تعبيرات مثنوى اسرار سرّ انديش «علم لدنى» معنى شده است.

نوال: عطا، بخشش.

[١] -در حاشيه نسخه اساس: گفت او را كين همه حلوا به چند