بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٩٨ - اسلام آگاه به انسان

دست آوردن روزى، و ازدواج و تشكيل خانواده جهت به دست آوردن آرامش و توليد نسل، و بهره‌گيرى از زندگى را بر انسان واجب نموده است.

روى گرداندن از ازدواج را روى گرداندن از هدف نبوت دانسته و فرموده:

النِّكاحُ سُنَّتِى فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِى فَلَيْسَ مِنِّى‌[١].

«ازدواج سنّت من است؛ كسى‌كه از سنّت من سرپيچى كند از من نيست».

و محبت كردن به همسر و فرزندان را از بهترين عبادات به حساب آورده است.

دنبال زراعت و صنعت و تجارت رفتن را مطابق با جهاد فى سبيل‌اللَّه دانسته، و براى كار و كارگر ارزشى بس والا قائل شده است.

اسلام، بدخلق و كسى كه دچار سيّئات اخلاقى است را از خود ندانسته، و معاشرت با آلودگان به رذائل را به خاطر حفظ حدود انسانيت انسان، ممنوع اعلام كرده است.

اسلام، براى بُعْد تفكّر و تعقّل آنچنان ارزش قائل شده كه در قرآن مجيد نزديك به هزار آيه در اين زمينه نازل كرده و بابى در كتاب‌هاى روايى مستقل تحت عنوان «باب العقل و الجهل» كه مستند بر هزاران روايت است را تنظيم نموده است.

اسلام مى‌گويد:

تَفَكُّرُ ساعَةٍ خَيْرٌ مِنْ عِبادةِ سِتِّينَ سِنَةٍ[٢].

انديشه در كار، دوربينى و تعقل، ارزشش با شصت سال يا بنا بر نقل روايات ديگر با يك سال عبادت برابر است.

[١] - بحار الانوار: ١٠٠/ ٢٢٠، باب ١، حديث ٢٣؛ جامع الاخبار: ١٠١، فصل ٨٥.

[٢] - بحار الانوار: ٦٦/ ٢٩٢، باب ٣٧.