بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٨٠ - دنيااز ديدگاه حضرت على
و رهنمودهاى الهى به غير از ايمان و عمل صالح و صفات پسنديده اخلاقى برنامه ديگرى نيست.
٢- دنيا، براى كسى كه بفهمد، سراى ايمنى از عذاب فردا و ن
جات از ذلّت امروز است. فراهم كردن زمينه ايمنى در سايه دو برنامه محقق است:
الف- قبول تمام برنامههاى الهى، اعم از آنچه دركتب آسمانى و فرهنگ پر بهاى انبيا و امامان است.
ب- به اجرا گذاردن آن برنامهها.
و به تعبير ديگر ايمنى از ذلّت دنيا و عذاب آخرت، در سايه حكمت نظرى و عملى است.
٣- دنيا، سراى توانگرى است براى كسىكه از آن توشه بردارد.
آرى! بهترين سرمايهها و مايههاى توانگرى كه عبارت از قوانين خدا، برنامههاى پيامبران، دستورات امامان، پند ناصحان، حكمت حكيمان و عرفان عارفان است، در همين دنياست، و اين انسان فقير است كه بايد براى رفع نياز و جبران فقر روحى از اين سرمايهها برداشت كرده و به منافع آن برسد.
٤- دنيا، سراى پند است براى كسىكه از آن پند بگيرد. راستى بر هر ورق دفتر دنيا هزاران پند و نصيحت قرار دارد، ديده بينا و قلب توانا و انديشه تابناك مىخواهد كه از پندهاى دنيا سرمشق گرفته و به راه كرامت قدم بگذارد.
|
بر لب جوى نشين و گذر عمر ببين |
كاين اشارت ز جهان گذران ما را بس |
|
******
|
مزرع سبز فلك ديدم و داس مه نو |
يادم از كشته خويش آمد و هنگام درو |
|
******
|
برگ درختان سبز در نظر هوشيار |
هر ورقش دفترى است معرفت كردگار |
|
******
|
جوانى گفت با پيرى دل آگاه |
كه خم گشتى چه مىجويى در اين راه |
|
|
جوابش گفت پير خوش تكلم |
كه ايام جوانى كردهام گم |
|
****** ذليل شدن شاهان، فرو افتادن تاجداران از تخت، خوارشدن مستكبران، آقا شدن مستمندان، خالى شدن كاخها و آمدن زاغها، به چنگال عدالت افتادن ظالمان، نابود شدن ستمگران، پشيمان شدن گناهكاران، از جاى برخاستن افتادگان و فروافتادن متكبران همه و همه درس عبرت، براى پندگيران است.
|
تمام كاخ شهان جايگاه جغد شود |
بساز قصر محبت كه خالى از خلل است |
|
٥- دنيا، مسجد عاشقان خداست.
آرى! معامله مردمان با ايمان و پاك نيت و پاكيزه طينت با دنيا، نشان مىدهد كه آنان اين سراى دو در را همچون مسجدى مىدانستند و همان معاملهاى كه با مساجد داشتهاند با دنيا مىنمودند.
همانگونه كه در فقه آمده، رعايت امورى نسبت به مسجد واجب و اجراى پارهاى از آنها حرام است، عاشقان حق با دنيا همان معامله را داشتند.
عاشقان در خانه دنيا كه در حقيقت مسجد است، بستر حرام نياندازند، مال حرام نخورند، سخن خلاف نگويند، به خرابى آن برنخيزند و در حفظ آن بكوشند. مؤمن در اين خانه، در حالت خوف و رجا به سر برده و جز به كسب فضيلت و مبارزه با رذيلت به چيزى نمىانديشد.
٦- دنيا، خانه نماز گذاردن ملائكه خدا و مركز نزول وحى و ظرف كتب ثمر بخش آسمانى است.
٧- دنيا، محل تجارت اولياى الهى است، در همين دنيا بود كه افرادى همانند حر بن يزيد رياحى دست از كسب رذايل شسته و براى به دست آوردن منفعت هميشگى، به تجارت در تجارتخانه توبه برخاستند، دهاتى ايرانى، بيايان