بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٦٦ - عبادت واقعى در قرآن

طعامى جز خار خشك و زهرآگين وجود ندارد* كه نه فربه مى‌كند و نه از گرسنگى بى‌نياز مى‌نمايد»[١].

راستى چه بدبختى خطرناكى است، كه انسان عمرى بكوشد و نتيجه كوشش و محصول زحماتش عذاب خدا شود.

خداى متعال در مقابل، از گروهى نام مى‌برد كه در خط بندگى اللَّه بودند و كلامى جز كلام حق نشنيدند، گروهى كه در قيامت به خوشحالى غير قابل وصفى مى‌رسند. درباره آنان مى‌گويد:

«در آن روز چهره‌هايى شاداب و باطراوت‌اند* از تلاش و كوشش خود خشنودند* در بهشتى برين‌اند* در آنجا سخن لغو وبيهوده نشنوند* در آن چشمه‌اى روان است* [و] در آنجا تخت‌هايى بلند و با ارزش قرار دارد* و [در كنار چشمه‌هايش‌] قدح‌ها نهاده شده است* و [ديگر از نعمت هايش‌] بالش‌هايى پهلوى هم چيده [براى تكيه زدن بهشتى‌ها] است* و فرش‌هايى زربفت و گسترده [كه روى آن مى‌نشينند.]»[٢].

عبادت واقعى در قرآن‌

عبادت صحيح در قرآن مجيد به دو صورت مطرح شده است: عبادت ظاهرى، عبادت باطنى.

[١] -« هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ* وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ* عامِلَةٌ ناصِبَةٌ* تَصْلى‌ ناراً حامِيَةً* تُسْقى‌ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ* لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ* لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ»[ غاشيه( ٨٨): ١- ٧].

[٢] -« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ* لِسَعْيِها راضِيَةٌ* فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ* لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً* فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ* فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ* وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ* وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ* وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ»[ غاشيه( ٨٨): ٨- ١٦].