بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٦٠١ - طلبكار هفتم ملك الموت

طلبكار هفتم: ملك الموت‌[١]

خداى متعال در سوره جمعه فرموده:

«قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى‌ عالِمِ الْغَيْبِ‌

[١] - غفلت يكى از مهمترين عوامل سقوط و انحطاط انسان است. هرگاه انسان از مقام، جايگاه و موقعيت خويش غافل شد و حقيقت زندگى را از زير خاكروبه‌هاى رذايل نفسانى خود آگاه نكرد و براى عمر و زندگى قداستى قائل نشد، ديوانه وار به سوى اشباع غرايز نفسانى و حيوانى خود سرعت گرفته و تمام ارزش و منزلت خويش را در كاسه‌اى از شراب شهوت سر مى‌كشد.

از اساسى‌ترين عوامل بازدارنده انسان، از گرايش به امور مذموم اخلاقى ياد مرگ است. اين كه انسان باور كند كه ملك الموت بسان طلبكارى جسور انتظار فرا رسيدن زمان سرآمدن فرصت و پايان عمر را مى‌كشد و براى قبض روح آدمى لحظه‌اى تحمل نمى‌كند، زمينه خيال‌پردازى و فريب خوردن را تا حدّ زيادى بر انسان مسدود مى‌نمايد.

ياد مرگ و اعتقاد به حوادث پس از آن، بادهاى غرور نخوت، عجب و خودپسندى را از دماغ آدمى خارج مى‌كند و او را به زندگى شرافتمندانه‌اى دعوت مى‌نمايد.

بيشتر انسان‌ها هنوز باور نكرده‌اند كه روزى خواهند مرد و ملك الموت طلب خود را از آنان باز خواهد ستاند و لحظه‌اى درنگ نخواهد كرد. وجود مبارك امير مؤمنان ٧ در روايتى مى‌فرمايد:

« انسان هر روز مردگان را به سوى گورستان تشييع مى‌كند و با اين حال باز به دنياى فريبنده روى مى‌آورد و از شهوت و گناهان دست نمى‌كشد. اگر اين بينوا فرزند آدم را نه گناهى بود كه مرتكب شود و نه حساب و كتابى، جز همين مرگ كه اجتماع او را پراكنده و متفرّق و فرزندانش را يتيم مى‌كند، بى‌گمان سزاوار بود كه از اين دنياى پر رنج حذر كند.»

بحارالانوار: ٦/ ١٣٧ حديث ٤٠.

همچنين از آن حضرت نقل شده است كه فرمود:

« شما فراريان و تعقيب شدگان مرگ هستيد. اگر برايش بايستيد شما را مى‌گيرد و اگر از آن بگريزيد به شما مى‌رسد. او از سايه شما به شما نزديكتر است، مرگ به گردن‌هاى شما گره خورده است».

نهج البلاغه: كلمات قصار: كلمه ٢٧.