بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٥٨٩ - طلبكار دوم پيغمبر اسلام

سركوب مى‌كنند و عنان هوى و هوس خود را به دست عقل و ايمان مى‌سپارند.

همه‌كس و همه‌چيز حتى حيوانات وحشى و حشرات، از گزند آنان در امان است و بالاخره از ارضاى غرايز خود، سر از مجادله و انحراف اجتناب نموده و پاك و منزه با اراده‌اى قوى و روحى مالامال از معرفت الهى باز مى‌گردند.

مى‌روند تا در كنار برادران مسلمان خود، از هر ملت و قوم قرارگيرند و با لباس يكسان بدون تجمل در يك حال و در يك محيط عبادت كنند و در صف واحد سر تعظيم در مقابل خداى متعال فرود آرند و جبين برخاك نهند.

مى‌روند تا از حال يكديگر مطلع شوند و قدرت و عظمت اسلام و جمعيت مسلمين را مشاهده كنند، و در جهان پر آشوب، خود را تنها احساس نكنند و از موفقيت‌هاى علمى، اخلاقى، مادى و صنعتى هم‌كيشان خود و از مصايب آنان آگاه شوند، و در بازگشت، محيط خود را با گزارش سفر تحت تأثير قرار داده و همه را با اين احساس آشنا سازند. در انجام اين اعمال كه خواسته‌هاى خداست تمام منافع به سوى انسان و در سرپيچى از آن، تمام زيان به او برمى‌گردد.

طلبكار دوم: پيغمبر اسلام‌

هركس سرّ مقدس عالم را در نهاد خود مى‌يابد و در باطن امر، به خداى متعال قرار دارد؛ اگرچه به صورت ظاهر انكار كند.

اگر سئوال شود اين دستگاه نظام آفرينش را چه كسى خلق نموده و پيدايش ماده اصلى از چيست؟ جوابى جز اين داده نخواهد شد كه رشته اين عالم از مبدئى سرچشمه مى‌گيرد كه تمام شدنى نيست و فنا و زوال ندارد.

پس هر كسى اقرار و اعتراف دارد، يا لااقل در باطن امر عقيده‌مند است كه براى جهان و موجودات آن، پروردگارى است كه خلقت و اداره كردن اين‌