بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٥٦٧ - ١٠ - رعايت انصاف

گاهى كه امواج خروشان دريا آرام مى‌شود، كشتى با نظمى دقيق و كامل روى آب حركت مى‌كند و سرنشينان آن از ديدن اشعه خورشيد جهانتاب، و آب‌هاى ساكن نقره‌فام مسرور مى‌شوند.

اما چيزى نمى‌گذرد كه اتفاق ناگوارى روى مى‌دهد و طوفانى برپا مى‌شود و كشتى را دچار امواج سهمناك مى‌كند، سرنشينان كشتى خود را مى‌بازند و تمام لذت‌هاى گذشته را فراموش مى‌نمايند.

اين حالت مردم غير مؤمن است. آن روز كه از زرق و برق دنياى ماديگرى خبرى نبود و شهوات و آمال غلط، مانند سيل بنيان كن اجتماع را تهديد نمى‌كرد مردمى آرام به نظر مى‌آمدند؛ اما چند روزى كه ظاهر زندگى عوض شد و بى‌بندوبارى در تمام مراحل زندگى راه يافت، پاك باخته شدند و رذائل اخلاقى و فساد را جانشين فضايل و حسنات نمودند!!

آن قوم و ملتى كه محكوم شهوات شدند و از منطقه ايمان كوچ كردند، سخنان ياوه و پوچ درمغز خويش مى‌پرورانند، و از طرف ديگر عقيده و ايمان به گفته‌هاى خود ندارند، بار خود را به منزل و مقصود نخواند رسانيد؛ بلكه در وادى گمراهى سرگردان و در نتيجه هلاك خواهند شد؛ زيرا اين گونه اشخاص بى‌بندوبار، مرد عمل و ايمان نيستند.

اما مردم مؤمن و موحد و پايدار چنين نيستند؛ هميشه كشتى آنها آرام در حركت است و پيوسته سعادتمند و رو به ترقى هستند.