بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٥٢٥ - نظريه كپرنيك

«الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً»[١].

«همان كسى كه زمين را براى شما بسترى گسترده قرار داد».

«أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً»[٢].

«آيا زمين را بستر آرامش قرار نداديم؟»

انسان در مهد زمين، مانند طفلى است كه او را در اين گهواره قرار داده‌اند، و اگر گردش اين گهواره نبود از نظر وضعى و انتقالى، برنامه زندگى جسمى انسان، و موجودات زنده از بين مى‌رفت، و ديگر محلى براى پذيرش و پرورش در آن باقى نمى‌ماند. آرى! انسان را در اينجا پرورش و براى محيط بعد آماده مى‌كنند.

در سوره «يس» پس از بيان شب و روز در زمين، كه پديد آمدن آن را از نشانه‌هاى حكمتش مى‌داند، و مى‌دانيد بدون گردش كره زمين، شب و روز پديد نمى‌آيد، اشاره به گردش خورشيد و حركت انتقالى ماه نموده و سپس تمام كرات را در مدارى كه دارند متحرك مى‌داند و آيات مربوطه را با جمله‌ «وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ» ختم مى‌فرمايد. (آيات ٣٨ تا ٤٠).

نظريه كپرنيك‌

اولين از دانشمندى كه قائل به حركت زمين شد «كپرنيك» بود. در همان زمانى كه تمام ملل دنيا عقيده ثابتى نسبت به هيئت «بطلميوس» داشتند وى اين نظريه را داد. ولادت كپرنيك سال ١٤٧٤ ميلادى و وفاتش سال ١٥٤٣ مى‌باشد.

[١] - طه( ٢٠): ٥٣.

[٢] - نبأ( ٧٨): ٦.