بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٣٩ - القاب حضرت

و تقديس‌تهليل سبقت وجودى داريم، چرا كه اول چيزى كه در عرصه گاه آفريده شد ارواح ما بود، و خداى متعال ما را در عالم معنى و ملكوت به توحيد و تمجيد واداشت، پس از ما فرشتگان را آفريد، چون ما را نور واحدى مشاهده كردند، حقيقت ما را بزرگ شمردند، ما در برابر آنان به تسبيح برخاستيم تا بدانند آفريده‌ايم و مولاى ما حضرت حق از صفات مخلوقى ما منزه است».

در روايت ديگر:

«چون مرا به معراج بردند، جبرئيل اذان و اقامه گفت، سپس به من اعلام كرد پيش بايست. گفتم: بر تو پيشى گيرم؟ عرضه داشت: آرى، چون خداى متعال انبيا را بر تمام ملائكه برترى داد و ترا بر همه برترى داد»[١].

آرى! وجود مقدس رسول اللَّه ٦ بر اساس آيات قرآن و روايات و اخبار بسيار محكم، بر ماسوى‌اللَّه در تمام شئون و امور برترى دارد، و به اين خاطر قبول ولايت او بر تمام ملائكه، جنّ و انس جهت رسيدن به اوج كمال و رشد واجب و لازم است، و بدون چنگ زدن به ولايت او و پذيرش تدبير و سرپرستى آن منبع فيض، كسى به جايى نمى‌رسد.

قرآن مجيد در باب ولايت رسول حق مى‌فرمايد:

«إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا...»[٢].

«سرپرست و دوست شما فقط خدا و رسول اوست و مؤمنانى [مانند على بن ابى‌طالب‌اند]..».

[١] - وسائل الشيعة: ٥/ ٤٣٩، باب ٣١، حديث ٧٠٢٩ و بحار الانوار: ٢٦/ ٣٣٨، باب ٨، حديث ٤.

[٢] -/ مائده( ٩): ٥٥.