بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٣٦ - القاب حضرت

خداى متعال، ظهور محبت و عشق خود را در عرش قلب بندگان، منوط به پيروى از جناب او نموده و مى‌فرمايد:

«قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»[١].

«بگو: اگر خدا را دوست داريد، پس مرا پيروى كنيد تا خدا هم شما را دوست بدارد».

القاب حضرت‌

آرى! آن جناب، محمد، احمد، ماحى، عاقب، حاشر، رسول رحمت، رسول توبه، رسول ملاحم، مقفى، وقثم، بشير و نذير، سراج منير، ضحوك، قتّال، متوكل، فاتح، امين، خاتم، مصطفى، نبى، امّى، عبدالكريم، رؤوف، رحيم، عبدالجبار، عبدالوهاب، عبدالقهار، عبدالرحيم، عاقب. فاروق، طه، يس، ابوالارامل، ابوالقاسم، ابوابراهيم و اول و آخر است، كه هر يك ازاين القاب بر حقيقتى يا حقايقى در ذات آن وجود مبارك دلالت دارد[٢].

آن حضرت صبورترين، شجاع‌ترين، عادل‌ترين، عالم‌ترين، پرهيزكارترين با گذشت‌ترين، بخشنده‌ترين، فصيح‌ترين، صادق‌ترين، با كرامت‌ترين، شرافتمندترين، تسليم‌ترين، و برترين انسان‌هاى تاريخ حيات است.

او به فرموده خودش، سيد ولد آدم، اول شافع و اول مشفق است.

آن حضرت مى‌فرمود:

[١] -/ آل عمران( ٣): ٣١.

[٢] -/ علم اليقين فيض ١/ ٤٤٩.