بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٣٥ - اوصاف رسول خدا

«إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ»[١].

«به يقين كسانى كه با تو بيعت مى‌كنند، جز اين نيست كه با خدا بيعت مى‌كنند».

حضرت رب العزة در آيات شريفه‌اش، عزت آن جناب را عزت خود دانسته و مى‌فرمايد:

«وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ»[٢].

«در حالى كه عزت و اقتدار براى خدا و پيامبر او... است».

حضرت حق رضا و خشنودى او را، رضا و خوشنودى خود دانسته، بدين صورت به آن انسان عين، و عين انسان اشارت نموده است كه او را در شخصيت و عظمت همتايى نيست:

«وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ»[٣].

«شايسته‌تر آن بود كه خدا و رسولش را خشنود كنند».

خداى كريم در قرآن كريم، اجابت دعوت او را كه مورث حيات الهى‌انسانى است، اجابت دعوت خود دانسته است:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ»[٤].

«اى اهل ايمان! هنگامى كه خدا و پيامبرش شما را به حقايقى كه به شما [حيات معنوى و] زندگى [واقعى‌] مى‌بخشد، دعوت مى‌كنند اجابت كنيد،».

[١] -/ فتح( ٤٨): ١٠.

[٢] -/ منافقون( ٦٣): ٨.

[٣] -/ توبه( ٩): ٦٢.

[٤] -/ انفال( ٨): ٢٤.