بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٠٣ - اوصاف قاضى از نگاه على

مردم را در مسير صحيح كمال نداشتند، باعث شد تا به تدريج، مردم از اسلام ناب فاصله بگيرند، اين فاصله و شكاف با گذشت زمان، روز به روز عميق‌تر شد، تا اين كه با افتادن حكومت به دست «بنى‌اميه» به اوج خود رسيد. دشمنان ديرينه پيامبر ٦ و بنى هاشم به خلافت رسيده بودند و اينان هم كه زمام امور را به دست گرفتند در صدد ريشه‌كن كردن اين درخت برآمدند.

امام حسين ٧ به اين دليل قيام كرد كه اين درخت را حراست كند، و امت فاسد شده در اثر سيطره حاكمان فاسد را به مسير صواب برگرداند.

امام حسين ٧ چه توصيفى از امت و جامعه زمان خودشان دارند؟ واقعاً عجيب است كه مردم جامعه‌اى كه عده زيادى از آنها پيامبر را ديده بودند و محضر ايشان را مستقيماً درك كرده بودند، كارشان به جايى كشيده بود كه امام ٧ در مسير كربلا آنها را براى «فرزدق» چنين توصيف مى‌كند:

«انَّ هؤلاءِ قَوْمٌ شَرِبَ الْخُمُورِ» شربخوارى ونوشيدن مسكرات كه قرآن آن را حرام كرده بود، در جامعه همه‌گير شده بود. اين نوشيدنى‌ها، آشكارا خريد و فروش و استعمال مى‌شد. در ادامه مى‌فرمايد: «وَلَزِمُوا طاعَةَ الشَّيْطانِ» مى‌بينيد كه امام ٧ از رهبرى وقت جامعه اسلامى، تعبير به شيطان مى‌كند؛ چون انسانى كه خود گمراه است، مردم را هم گمراه مى‌كند؛ از نظر قرآن شيطان است.

امام مى‌فرمايد: مردم در اطاعت از اين شيطان پاى ثابتى پيدا كرده و به آن خو گرفته‌اند.

حكومت‌هاى ناحق، بعد از پيامبر ٦ عقل مردم را دزديده بودند، تا در مقابل اوامر و نواهى آنها، هيچ چون و چرا نكنند و بعد مى‌فرمايد: «وَتَرَكُوا طاعَةَ الرَّحْمنِ» اطاعت از خداى متعال را به كل ترك كرده بودند «وَاسْتَعْثَروُا امْوالَ الْفُقَراءِ وَالْمَساكِيْنَ» يعنى بيت المال كه ويژه فقرا و درماندگان و افتادگان جامعه است را، عده‌اى به طور كامل در اختيار خود گرفته بودند!؛ همين باعث شد كه‌