بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٧٦ - پيامآوران قانون الهى
تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ»[١].
«اوست كه اين كتاب را بر تو نازل كرد كه بخشى از آن كتاب، آيات محكم است [كلمات صريح و معانىِ روشن] آنها اصل و اساس كتاباند، و بخشى ديگر آيات متشابه است [كه كلماتش غير صريح و معانىاش مختلف و گوناگون است و جز به وسيله آيات محكم و روايات استوار تفسير نمىشود] ولى كسانى كه در قلوبشان انحراف [از هدايت الهى] است براى فتنهانگيزى و طلب تفسيرِ [نادرست و به ترديد انداختن مردم و گمراه كردن آنان] از آيات متشابهش پيروى مىكنند، و حال آنكه تفسير واقعى و حقيقى آنها را جز خدا نمىداند. و ثابت قدمان در دانش [و چيرهدستان در بينش] مىگويند: ما به آن ايمان آورديم، همه [چه محكم، چه متشابه] از سوى پروردگار ماست.
و [اين حقيقت را] جز صاحبان خرد متذكّر نمىشوند».
و باز به قول اميرمؤمنان ٧ كه به عبداللَّه بن عباس فرمود:
لا تُخاصِمْهُمْ بِالْقُرْآنِ، فَانَّ الْقُرْآنَ حَمَّالٌ ذُو وُجْوهٍ تَقُولُ وَيَقُولُونَ[٢].
«با دشمن با قرآن به مخاصمه برنخيز، زيرا آيات قرآن حمل كننده معانى متعددى است، تو مىخواهى حقيقتى را از قرآن بگويى، آنان چيز ديگرى مىگويند».
و باز به قول على ٧:
فَجاءَهُمْ بِتَصديقِ الَّذى بَيْنَ يَدَيْهِ، وَالنُّورِ المُقْتَدى بِهِ، ذلِكَ الْقُرْآنُ فَاسْتَنْطِقُوهُ وَلَنْ يَنْطِقَ وَلكِنْ اخْبِرُكُمْ عَنْهُ[٣].
[١] - آل عمران: ٧.
[٢] - نهج البلاغه: نامه ٧٧؛ بحار الانوار: ٣٣/ ٣٧٦، حديث ٦٠٦.
[٣] - نهج البلاغه: خطبه ١٥٨؛ بحار الانوار: ٣١/ ٥٤٦.