بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٩٣ - در زمان عثمان

در زمان عثمان‌

در زمان عثمان بر خلاف روش رسول خدا، به سفارش عثمان به مدينه آمد و هنگام ورود، صد هزار درهم از بيت المال مسلمين به او داده شد، علاوه بر آن خمس استان «افريقيه» و «فدك» هم در اختيار او قرار گرفت و خراج و ماليات بازار مدينه را نيز، در سايه حكومت عثمان تصرف كرد. پاره‌اى از تواريخ نوشته‌اند: فرمان قتل «محمد بن ابى بكر»[١] به خط او، از حامل نامه به دست آمد.

وى در جنگ جمل بر عليه على ٧ همراه عايشه بود؛ تا وقتى كه شكست‌

[١] -« محمد بن ابى‌بكر» فرزند ابى‌بكر اما پرورش‌يافته اميرمؤمنان ٧ بود. مادرش« اسماء بنت عُميس» از زنان پاك طينت روزگار بود. محمد علاوه بر فضايل و مكارم اخلاقى كه داشت جدّ مادرى حضرت امام صادق ٧ محسوب مى‌شود؛ يعنى پسرى به نام« قاسم»« فقيه حرمين» داشت كه دختر او« ام فروه» همسر امام باقر ٧ و مادر حضرت صادق ٧ است.

محمد از طرف اميرمؤمنان ٧ دو بار به استاندارى« مصر» منصوب شد، يكبار قبل از« مالك‌اشتر» و بار ديگر پس از شهادت مالك، در مرتبه دوم معاوية بن ابى سفيان، عمروعاص و مردى به نام« معاوية بن خديج» را مأمور شهادت محمد كرد. آنها او را به شهادت رساندند و بدن مطهرش را در شكم حمار مرده‌اى گذاشته و به آتش كشيدند.

آنها سر مطهر محمد را براى معاويه فرستادند. نقل مى‌كنند:« عايشه» در شهادت محمد گريست و در قنوط نماز بر معاويه و كشندگان محمد لعن مى‌فرستاد.

اميرمؤمنان ٧ نيز از شهادت« محمد» سخت گريست و فرمود:« مُحَمَّدٌ ابْنىِ مِنْ ظَهْرِ ابى‌بكر» يعنى محمد پسر من بود از پشت ابى‌بكر. محمد هنگام شهادت ٢٨ ساله بود و رسول خدا ٦ قبل از ولادت خبر شهادتش را داده بود. قبر مطهر او در« مصر» خيابان« حيضان» كنار« جامع اللَّه» در پشت دانشگاه« الازهر» واقع شده است.