بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٦٣ - ١ - دورى از قرآن اولين عامل انحطاط

البته قبل از ورود برنامه‌هاى اسلامى و علوم الهى (كه نتيجه زحمات دانشمندان اسلام بود) به اروپا و مغرب زمين، مسلمين اين چنين گرفتار ناراحتى نبودند؛ ولى پس از بيدارى آنان، و رشد زندگى مادى در اروپا، غفلت و غرور و عياشى و شهوت‌پرستى جامعه اسلامى، رشته سيادت در آنجا قرار گرفت و ملت اسلام توسط برنامه‌هاى استعمارى آنان، در معرض چپاول و يغماگرى، دزدى، بردگى غرب و دريوزگى از جهان اروپا قرار گرفتند.

اندوه دل‌

با كمال تأسف به همان نسبت كه اروپا و مغرب‌زمين در سايه علم و دانش با سرعتى شگفت‌انگيز، به سوى تعالى و ترقى مادى در حركت بود، مسلمانان هم بر اثر غفلت و دورى از منبعى چون قرآن، به انحطاط و پستى رهسپار شدند.

قرآن سرمايه پروردگار عالم در ميان توده بشرى است. قرآن كريم معجزه جاويد بزرگ‌ترين شخصيت انسانى است. حقِّ كتاب الهى از هر حقى بزرگ‌تر و برتر است و اداى حق اين كتاب، از طرف انسان از هر فريضه‌اى واجب‌تر است.

قرآن راهنماى بشر به سوى سعادت، و بازدارنده انسان از ذلّت، شقاوت، بدبختى و هلاكت است.

در سراسر جهان، قرآن نه فقط به عنوان كتابى كه داراى احكام فقهى است شناخته شده؛ بلكه به عنوان كتابى شناخته شده كه حاوى قوانين سياسى، قضايى، جزايى، مدنى، اجتماعى، جسمى، روحى، مادى، معنوى و اخلاقى است.

كتابى كه با توانايى كامل، بشر را از هر جهت اداره مى‌كند؛ ولى با كمال تأسف در اداره امور ملت اسلام، جايش خالى است؛ زيرا تنها بهره‌اى كه از او برده‌