بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٧١ - هدى(هدايت كننده)

«الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ* لَهُمُ الْبُشْرى‌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»[١].

«همانان كه ايمان آورده‌اند و همواره پرهيزكارى دارند.* آنان را در زندگى دنيا وآخرت مژده و بشارت است [در دنيا به وسيله وحى و در آخرت به خطاب خدا و گفتار فرشتگان‌] در كلمات خدا [كه وعده‌ها و بشارت‌هاى اوست‌] هيچ دگرگونى نيست؛ اين است كاميابى بزرگ».

در اين زمينه لازم بود درباره حيات طيّبه در دنيا، و بهشت در آخرت توضيح داده شود، تا مسئله بشارت روشن گردد، ولى اين مختصر گنجايش اين دو مسئله اساسى را ندارد.

هُدى‌ (هدايت كننده)

«الم* ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ»[٢].

«الم* در [وحى بودن و حقّانيّت‌] اين كتابِ [با عظمت‌] هيچ شكى نيست؛ سراسرش براى پرهيزكارانْ هدايت است».

«فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى‌ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ هُدىً وَ بُشْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ»[٣].

«زيرا او قرآن را به فرمان خدا بر قلب تو نازل كرده است، در حالى كه تصديق كننده كتاب‌هاى پيش از خود و هدايت وبشارت براى مؤمنان است».

[١] - يونس( ١٠): ٦٣- ٦٤.

[٢] - بقره( ٢): ١- ٢.

[٣] - بقره( ٢): ٩٧.