بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٦٨ - حكيم
خواهد رسيد؛ اين است آن رحمتى كه خداوند كتابش را به آن ستوده است.
بدون شك قرآن نشاندهنده يك زندگى سالم و راحت در دنيا و آخرت است، و همين كتاب است كه انسان را مستحق بهشت، و دور از عذاب جحيم مىكند، و هيچ رحمتى براى بشر برتر و بالاتر از اين رحمت نيست!!
حكيم[١]
«ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكِيمِ»[٢].
«اين داستانهايى كه بر تو مىخوانيم از آيات [الهى] و پندهاى حكيمانه است».
«الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ»[٣].
«الر- اين است آيات كتاب استوار و خللناپذير».
«وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ»[٤].
«سوگند به قرآن كريم».
[١] - توصيف قرآن به« حكيم» يا اشاره به اين است كه آيات قرآن داراى چنان استحكام و نظمى است كه هرگونه باطل و خرافهگويى و هزل را از خود دور مىكند، جز حق نمىگويد و جز به راه حق دعوت نمىكند، و يا اشاره به اين است كه قرآن همچون دانشمند حكيمى است كه در عين خاموشى با هزار زبان سخن مىگويد، تعليم مىدهد و اندرز مىگويد، تشويق مىكند، انذار مىنمايد و خلاصه به تمام معنا داراى حكمت است.
نكته ديگر اين است كه« حكمت» معمولًا صفت شخص زنده و عاقل است، گويى قرآن خود را موجودى زنده و عاقل و رهبر و پيشوا معرفى مىكند كه مىتواند درهاى حكمت را به روى انسان گشوده و به صراط مستقيم راهنمايى كند.( اقتباس از تفسير نمونه.)
[٢] - آل عمران( ٣): ٥٨.
[٣] - يونس( ١٠): ١.
[٤] - يس( ٣٦): ٢.