بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٥١ - نورى بر تارك حيات

الهى‌] راستگوييد.* و اگر اين كار را انجام نداديد- كه هرگز نمى‌توانيد انجام دهيد- بنابراين از [آتشى‌] كه هيزمش مردم و سنگ‌هايند، بپرهيزيد؛ آتشى كه براى كافران آماده شده است»[١].

و در جاى ديگر مى‌گويد:

«بگو: قطعاً اگر جنّ و انس گرد آيند كه مانند اين قرآن را بياورند، نمى‌توانند مانندش را بياورند، و اگر چه پشتيبان يكديگر باشند»[٢].

قرآن؛ رابطه بين انسان و خداست، و بدون اين كتاب اتصال به غيب عالم امكان ندارد.

قرآن؛ پر بركت‌ترين كتابى است كه تا كنون در زندگى بشر پديدار شده، و تا دميدن صبح قيامت، همچنان پر بركت‌ترين كتاب خواهد بود.

قرآن؛ وسيله هدايت، نور راه، چراغ پر فروغ حيات، و عامل نجات انسان از هلاكت و بدبختى است.

قرآن؛ راهگشاى انسان به سوى رشد و كمال، و علاج دردهاى فردى خانوادگى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى، مادى و معنوى است.

قرآن؛ بهترين درس تربيت، برترين كتاب اخلاق، زنده‌ترين كتاب دانش و پربارترين كتاب قانون است.

قرآن؛ نشان دهنده هدف حق از خلقت عالم و آدم، نمايشگر اهداف عاليه انبيا، نزديك كننده انسان به بهشت برين و دور كننده آدمى از رنج امروز و عذاب فردا است.

[١] -« وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى‌ عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ* فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ»[ بقره( ١): ٢٣- ٢٤].

[٢] -« قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‌ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً»[ اسراء( ١٧): ٨٨].