بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٥٠ - نورى بر تارك حيات

و رأفت حضرت مولا انجام مى‌دهد، عبادات و اعمالى كه مربوط به روابط انسان با همنوعانش، اعم از پدر و مادر و زن و فرزند و جامعه و ملت مى‌شود، معاملات و سياست خوانده و از انسان مى‌خواهد كه جانب تمام مسائل الهيه را، در تمام زمينه‌ها مراعات كند، كه مراعات مسائل الهى در امور زندگى مورث صلح و صفا و به پا شدن عدل و عدالت و كرامت و شرافت است.

قرآن تكيه بر شرافت نژادى، و حسب و نسب را، كه عامل ظلم و ستم و زور و قلدرى بود، الغا كرد و سپيد را بر سياه، عرب را بر عجم و عجم را بر عرب جز به تقوا امتياز نداد.

قرآن در بين تمام افراد از هر نژاد و رنگ، به شرط ايمان، طرح برادرى و دوستى انداخت و همگى را دعوت به اتحاد و اتفاق كرد، و شريف را با وضيع و فقير را با غنى يكى ساخت، و از آنان خواست كه در تمام زمنيه‌هاى فردى، خانوادگى، اجتماعى، اقتصادى و پيشتيبان و يار يكديگر باشند.

نورى بر تارك حيات‌

قرآن كريم دلايل متين و برهان‌هاى استوارى بر نزولش از جانب خداوند اقامه مى‌كند، و زمينه قبول آن را به عنوان وحى الهى، براى هر انديشمندى آماده مى‌نمايد.

قرآن؛ در يكى از دلايل دندان شكن بر اثبات نزولش از پيشگاه ذوالجلال مى‌گويد:

«و اگر در آنچه ما بر بنده خود [محمّد ٦‌] نازل كرده‌ايم، شك داريد [كه وحى الهى است يا ساخته بشر] پس سوره‌اى مانند آن رابياوريد، و [براى اين كار] غير از خدا، شاهدان و گواهان خود را [از فُصحا و بُلغاى بزرگ عرب به يارى‌] فرا خوانيد، اگر [در گفتار خود كه اين قرآن ساخته بشر است نه وحى‌