بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٠٧ - سرعتگير تقوا
زبان با يك تهمت نابجا، يا يك دروغ، قدرت دارد آبروى پنجاه ساله انسان بىگناهى را بريزد، يا مال و جان بى تقصيرى را بر باد دهد.
تمام جناياتى كه در طول برپا بودن سازمان امنيت طاغوت آمريكايى در ايران، بر آبرو و جان و مال مردم رفت، محصول زبان مزدوران ساواك كثيف بود، آرى! اين است جرم عظيم و گناه بزرگ زبان.
و زبان مىتواند با گفتار الهى بين دو نفر را اصلاح نموده، آبروى مسلمانى را حفظ كند، و مال و عرض مؤمنى را از خطر برهاند آرى! اين است طاعت بزرگ او.
در حالى كه هر يك از اعضاى انسان مىتواند وسيلهاى براى شيطان و شيطانها باشد؛ ولى بزرگان دين درباره «زبان» فرمودهاند:
وَانَّهُ اعْظَمُ آلَةِ الشَّيْطانِ فى اسْتِفْواءِ الْانْسانِ.
«زبان بزرگترين وسيله براى شيطان در گمراهى انسان است».
آرى! اين مكتب انسان شناس اسلام است كه منافع و زيانهاى زبان را به طور مفصل و مشروح بيان مىكند و ايمان به خدا و قيامت را ضامن آراسته شدن زبان به حسنات، و پاك ماندنش از سيئات قرار مىدهد.
سرعتگير تقوا
مؤمن در اسلام با كمربند تقوى و خوف از خدا و ايمان به روز جزا، زبانش را از آلودگى حفظ كرده و سعى مىكند، اين عضو حساس به طور دائم در راه خدا قرار گرفته، و جز اجراى مسائل ايمانى و گفتار خدايى و كلام نيكو با مردم برنامهاى نداشته باشد.
در كتاب پر قيمت «منهاج العابدين» در باب زبان چنين مىخوانيم: