افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١٢ - نعمت هاى خداى متعال به داود و سليمان(ع)

مى‌گرداند و به قول جمعى او فعلًا در يكى از كرات آسمانى زندگانى دارد و دوباره در موقع ظهور مهدى صاحب زمان عجل الله فرجه به زمين مى‌آيد و به او در نماز اقتداء مى‌كند.

من مقدار كمى از حافظه خود از چند پيامبر ياد آورى كردم گاهى دلم خاشع شد و گاهى طمع ام زياد شد و چشمم از لطف خدا و روحانيت اين سرداران الهى بر انسان‌ها، اشك ريخت. خدايا هم لطف خود و هم مقدارى از روحانيت اين پيامبران و پيامبر خاتم خود را (صلى الله عليه و على اهله و على جميع الأنبياء المكرمين) شامل اين بنده ناچيز و فقير و فاميل او و همه اموات و احياى مؤمنين و مؤمنات بگردان و همه علماى جيد و متدين و اين طالب علم كوچك را نيز براى عمل به دستورات خود و براى خدمت به دين خود و براى خدمت به مسلمانان و بندگان مؤمن خود توفيق ارزانى بفرما.

ان شاالله در محل ديگر از انبياى ديگر هم ياد آورى مى‌كنم كه خيلى لذّت روحانى دارد.

حالا برگرديم به صاحب عنوان اين بحث داود و سليمان كه ظاهراً قبلًا نيز از آنان يادى كرده‌ام.

«وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا[١] يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ، أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ» سبإ: ١٠ و ١١؛ محققاً ما به داود فضل (زيادتى بزرگى) عطا كرديم (دستور تكوينى داديم) اى كوه‌ها و پرندگان با داود (موقع قرائت زبور و يا موقع مناجات و دعا) هم آواز شويد و آهن را براى او (كه ساختن زره ها

[١] - سربافتن اشياى محكم مانند آهن و سنگ.