افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٧٠ - استحقاق عقاب مستلزم لغويت خلقت نيست

الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» (المائدة: ٦٧)؛ آنچه بر تو نازل شده (به امت خود برسان) و گرنه رسالت خود را انجام نداده‌اى و خداوند (جان تورا) از (شر) مردم حفظ مى‌فرمايد. پيامبر هر چند بسيار زحمت ديد؛ ولى حيات او بيمه خدايى بوده و با اعضاى سالم، وقت ارتحال به سوى پروردگار رفت و پيكر شريفش در مرقد مقدس او و روح مطهر او در برزخ انتقال يافت. (صلى الله عليه و اله.)

استحقاق عقاب مستلزم لغويت خلقت نيست‌

«إِنْ كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقابِ» (ص: ١٤)؛ هيچ كدام (از احزاب و دسته‌جات شش‌گانه- قوم نوح، عاد، هود و فرعون و اشراف دربار او و ذو الاوتاد[١] و قوم لوط و اصحاب الأيكه (درخت) يعنى قوم شعيب- نبودند، مگر اينكه رسولان خود را دروغگو دانستند، پس عقاب آنان حق و ثابت گرديد هم در دنيا به عذاب هلاك گرديدن. و هم در قيامت عقاب خواهندشد.

استحقاق عذاب دنيوى و عقاب اخروى آنان به خاطر تكذيب رسولان خدا و عدم ايمان به خدا و رسولان بود. و تمام اين‌ها مقصر يا متعمد بودند؛ زيرا با حضور رسولان، حجت بر مردم تمام مى‌شود و جهل قصورى معنى ندارد مگر اينكه در عقل كسى خللى باشد كه عذاب دنيوى مطابق سنّت الهى، او را مى‌گيرد: «وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ» (الأنفال: ٢٥)؛ ولى از عقاب اخروى به خاطر عدالت خداوند معاف است‌؛ «لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى‌ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ» (الأنفال: ٤٢)؛ ممكن است در مورد قاصرين خورده‌گيرى شود كه خلقت آنان لغو و بيهوده است و لغو براى عاقل، تا چه رسد به صاحب‌

[١] - كلمه‌ى ذو الاوتاد( صاحب ميخ‌ها) به معناى اين است كه: مخالفين خود را ميخ كوب مى‌كرد و يا كنايه از نفوذ و قدرت او مى‌باشد.