افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٢ - تلاش هدايت آور

و حتما خداوند با نيكو كاران است.

جهد به معناى وسع و طاقت است، و مجاهده به كار گرفتن آخرين قدرت و توانايى. يعنى هر كس در بعد اعتقادى، عملى، فرهنگى، نظامى، علمى، اقتصادى و همه امور خيريه كه به انگيزه امر خدا و براى او باشد، تلاش نمايد، ما راه هاى خود را به او نشان مى دهيم، و او را به نيل مقاصد خدايى او رهنمايى مى‌كنيم، و تحقيقا خدا با نيكو كاران است.

معناى خالقيت و مبدئيت و ابداعيت و امثال اين ها اين است كه بين خالق و مخلوق- مخلوقى كه در اصل وجود و صفات و افعال خود در ابتدا و در بقا و استدامه لحظه به لحظه كه در فلسفه و علم كلام به طور قطعى ثابت شده است؛ رابطه احتياج و افاضه برقرار است.

و به عبارت ديگر احتياج همه كهكشان ها و موجودات داخل آن ها و همه صفات و افعال آن ها وابسته و معلق به اراده خداوند است، همان گونه كه بقاى سقف به ستون ها مى باشد، همان گونه كه حيات بدن ما در اول و در دوام در هر ثانيه به ارتباط روح با بدن است.

و اين معيت مسبب الاسباب با همه مسببات و آثار آن، معيت قيومى و وجودى است كه بين آفريدگار و تمام جهان امكانى و اجزاى آن بر قرار مى باشد. كافر و مؤمن، انسان و غير انسان فرقى ندارند.

ولى معيت دوم معيت شريف تر است كه معيت رحمت و رضا و اثابه است كه مخصوص نيكو كاران مى باشد. (وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ).

سوال مهم: هر كس كه به هدايت خداوند جل جلاله* نرسيد آيا مى‌شود گفت تلاش كاملى در راه خدا ننموده است، و بنابر اين اصل همه كفار، مقصر و يا معاند هستند و به دوزخ مى روند؟

جواب: نه! چنين نيست، زيرا گاهى فرد از نظر استعداد ضعيف است؛ و يا شروط تلاش از