افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧١ - مسرفان و مفسدان

آلِهَتَكَ»[١] (سوره اعراف، آيه ١٢٧)، است‌

اين مفسر دليلى بر اعتقاد فرعون به واجب الوجود و رب الارباب ذكر نكرده است.

به علاوه كه مفهوم واجب الوجود مفهوم فلسفى دقيق است و بت پرستان معانى واجب الوجود و ممكن الوجود و ممتنع الوجود را نمى دانستند. او آن قدر كم عقل بود كه خود را رب برتر معرفى مى‌كرد، و در جاى ديگر گفت‌ «يا أَيُّهَا الْمَلَأُ ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرِي». (قصص، آيه ٣٨). من معبودى براى شما غير از خود سراغ ندارم، در حالى كه خود آلهه داشته!!

من مطمئن هستم او مى دانست كه او بشر است و من از اين مفسر فيلسوف دقيق النظر تعجب دارم كه چه استنباط ضعيفى نموده است.

حرف آخر: بنى اسراييل با ديدن معجزات موسى (ع) و نجات شان از اسارت فرعونيان و قبطى ها اكثر شان مؤمن نبودند. (سوره شعراء، آيه ٦٧).

مسرفان و مفسدان‌

«وَ لا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ، الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ». (سوره شعراء، آيه ١٥١ و ١٥٢).

از دستور و يا كار و روش مسرفان اطاعت نكنيد، همان ها كه در زمين به فساد و تباهى مى پردازند، و (چيز فاسدى را) اصلاح نمى كنند.

[١] - و اشراف قوم فرعون( به او) گفتند:« آيا موسى و قومش را رها مى‌كنى كه در زمين فساد كنند، و تو و خدايانت را رها سازد؟!» گفت:« بزودى پسرانشان را مى‌كشيم، و دخترانشان را زنده نگه مى‌داريم( تا به ما خدمت كنند)؛ و ما بر آن‌ها كاملًا مسلّطيم!»