افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٢ - عرش در قرآن

در حديث زراره از امام صادق (ع): ... بلكه كرسى وسعت دارد آسمان ها و زمين و عرش و هرچيز را.[١]

صحيح عبد الله بن سنان: ... فقال الصادق عليه السلام: آسمان ها و زمين و مابين آن ها در كرسى مى باشد و عرش علمى است كه هيچ فردى آن را اندازه گيرى نكرده است.[٢] (اين يك معناى عرش است).

در صحيح صفوان از امام رضا در آيه‌ «وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ» و آيه‌ «الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ» مى فرمايد: و العرش اسم علم و قدرة و عرش فيه كل شى‌ء.[٣] (عرش معانى متعدد دارد).

و در صحيح حميد از امام صادق (ع): خورشيد جزئى از هفتاد جزء از نور كرسى است و كرسى جزئى از هفتاد جزء از نور عرش است.[٤]

بين صحيح اخير و صحيح زراره و صحيح صفوان در مورد عرش و كرسى كه كدام بزرگتر است، تعارض وجود دارد كه بايد راه حلى براى آن پيدا شود.

و به تعداد معانى عرش كه به آن اشاره شد، ممكن است تعارض بر طرف شود. و الله العالم.

عرش در قرآن‌

١- در شش آيه عرش مربوب خدا و خدا رب العرش گفته شده است.

[١] - همان، ص ٢٥٥.

[٢] - همان، ص ٢٥٦.

[٣] - همان.

[٤] - همان( معجم الاحاديث المعتبرة، ج ١،) ص ٣٢١.