افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٦ - سه مطلب به نظر من در اين آيه وجود دارد

تنبيه آيه ٢٦ سوره لقمان بر غير متناهى بودن مخلوقات خدا در جانب مستقبل و آينده دلالت دارد خلاصه آيه اين است كه اگر درختان زمين قلم شدند و درياهاى كره زمين بعلاوه هفت دريا مداد شدند كلمات خدا (مخلوقات خدا) تمام نمى‌شود.

يك نكته دقيق در مورد قيامت‌

«ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ» لقمان: ٢٨؛ آفريدن شما انسان‌ها (در اين جهان) و بر انگيختن شما (در قيامت) به جز آفريدن يك فرد بيش نيست. بلى خداوند قديم عالم و قدير كه لايتناهى است چنين است كه خلقت و بعثت همه انسان‌ها براى او به منزله آفريدن و بر انگيختن يك فرد است! چه عظمت بى پايان!.

دوران زمين بر مدار خورشيد

«أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى ..» لقمان: ٢٩؛ آيا نمى بينى كه خداوند شب را در روز و روز را در شب داخل مى‌كند و خورشيد و ماه را مسخّر نموده است و هر كدام تا سر آمد معين خود جريان دارد.

سه مطلب به نظر من در اين آيه وجود دارد

اول: ادخال شب در روز و ادخال روز در شب البته معناى ادخال؛ دخول اول زمان شب در اول زمان روز نيست يا يك زمان معين هم تاريك و روشن باشد و هم روز باشد و هم شب؛ بلكه مراد اين است كه جزئى از زمين كه بران شب سايه افكنده بود، خداوند آن سايه را در مكان جزء ديگرى از زمين كه نور نهار آنرا روشن ساخته است داخل مى‌كند، ادخال تدريجى است و به اين ترتيب در ٢٤ ساعت كره زمين يك بار روشن مى‌شود (و شب و روز پيدا مى‌كند) و اين آيه حركت وضعى زمين را بر محور خودش بيان مى‌دارد، كه در زمان نزول قرآن و قرنها بعد كسى آنرا نمى دانست و اين مطلب از معجزات علمى قرآن است و به‌