افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - زكريا و يحيى(ع) در قرآن

از اين آيه به دست مى‌آيد كه نبوت غير از حكم و بعد از اعطاى حكم است. وَ زَكَرِيَّا إِذْ نادى‌ رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ‌ الأنبياء: ٨٩. زكريا را به ياد آور وقتى كه پرودگارش را صدا زد اى پروردگارم مرا تنها مگذار تو بهترين وارثين هستى. ما نداى او را اجابت كرديم و براى او يحيى را بخشيديم و حال زوجه‌اى او را به صلاح در آورديم.

دوم: يحيى كه نام او در پنج مورد در قرآن ذكر شده است و در سوره مريم دو دفعه آمده است كه در مورد دوم چنين نازل شده است‌ يا يَحْيى‌ خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً عَصِيًّا وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا مريم ١٢ تا ١٥. اى يحيى كتاب (كتاب تورات يا كتاب منزل برخودش را) به قوت بگير و (به آن عمل كن و به ديگران هم تبليغ كن) و به او رحمت و دوستى با ديگران و پاكى نفس از جانب خود داديم و او پرهيز گار بود و سلامتى بر او ست روزى كه به دنيا آمده و روزى كه مى‌ميرد و روزى كه (در قيامت) زنده مى‌گردد.

آيه اخير يحيى را درسه مورد كه سخت‌ترين اوقات است بيمه فرموموده است وقت ولادت وقت رفتن از دنيا به عالم برزخ و وقت زنده شدن در روز قيامت، جمله مذكور جمله خبريه است نه انشائيه و اين معنى از سلامتى موقع ولادت به طور قطعى معلوم مى‌شود بلكه از سلامتى وقت مردن نيز قطعى مى‌شود، برفرض كه اين آيه از زمان حيات او حكايت نكند بلكه كلامى است كه براى پيامبر ما (ص) خبر داده شده باشد و اين فضيلت مهمى است و عيسى (ع) عين اين مطلب را خودش براى خودش بيان داشته‌ وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا مريم: ٣٣. كه از اختيارات بالاى او حكايت مى‌كند، والله العالم.

به هر حال معلوم نيست يحيى كه در كودكى به او حكم داده شده چه وقت به او نبوت داده شده است.