افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٤ - تحقيق در يك امر مهم

لطيفه عجيبه‌

استاد ما رئيس حوزه علميه نجف اشرف حضرت آيت الله سيد محسن حكيم رحمه الله كتاب مهمى در فقه استدلالى نوشتند كه از هر جهت عالى بود كه ١٤ جزء مى باشد و اسم او را مستمسك مانده بود و مسايل كتاب عروة الوثقى مرحوم آيت الله سيد كاظم يزدى را شرح و مدارك مسايل را بيان داشته اند. مى‌گويند يكى از طلاب متوجه شده بود آيه ٢٢ سوره لقمان مشتمل بر اسم اين عالم بزرگ است و هم مشتمل بر اسم كتاب عروة الوثقى متن مستمسك او، كه بعداً اين آيه را بر روى جلد كتاب مذكور چاپ كردند «وَ مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ ..» لقمان: ٢٢.[١] چه اتفاق عجيب و نادرى.

اقرار كفّار به خالقيت خداوند

اگر از كفّار سؤال كنى كى آسمان‌ها و زمين را آفريده حتماً مى‌گويند خدا (رسول من) تو خدا را حمد كن و اكثر آنان نمى‌دانند (لقمان ٢٥). قبلًا نظير اين آيه را به دو گونه تفسير كرديم يكى اين‌كه مشركين مكّه بتها را عبادت مى كردند و شرك آنان در مقام پرستش بود و اما در مورد خالقيت و خلقت آسمان‌ها و زمين به خالق واحد قائل بودند. بلى در امور جزئى؛ مانند شفاى مريضى و آمدن باران و مسائل جزئى ديگر، بتهاى خود را در ايجاد آنها مؤثر مى‌دانستند.

تحقيق در يك امر مهم‌

طايفه سلفيه ادعا دارند مشركين قريش يا عرب، مشرك در عبادت بوده‌اند نه در خالقيت خداوند و تمسك به آيه فوق و مثل او نموده اند، سپس عبادت به غير معناى لغوى و شرعى‌

[١] - هر كس روى خود را به سوى خدا تسليم نمايد محققاً به عروة الوثقى- ريسمان محكم تر- تمسك نموده است.( چنگ زده است).