افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٧ - نبوت در ذريه نوح

مرد عامل ديگرى مى‌شود جانشين آن شود.

اخلاص و رسالت و نبوت‌

وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى‌ إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا مريم: ٥١. در قرآن موسى را ياد كن كه او مخلص و رسول و نبى بود.

در اين آيه سه مطلب است‌

مطلب اول: چرا خداوند به رسول خود جمله اول (ياد كن موسى را در كتاب) مى‌گويد در حالى‌كه قرآن از خود خدا است و خودش ياد آورى فرموده؟ مطلبى در جواب اين سوال مطلبى در ذهنم خطور مى‌كند چون كسى آن را نگفته من مصلحت نمى‌بينم آن را باز گو كنم. و اين جمله در قرآن در چند جا تكرار شده.

مطلب دوم در اين جا كلمه مخلص مانند بعضى از موارد ديگر بفتح لام است و در چند جاى ديگر به كسر لام آمده است و بعضى از مفسرين مخلِص و مخلَص را يكى دانسته است كه به خدا اخلاص‌مند بوده‌اند. بعضى از مفسرين كلمه مخلَص بفتح و زبر لام را از چند جهت بهتر از كلمه‌ى مخلِص به زير وكسر لام دانسته‌اند.

مطلب سوم: ظاهر جمله‌ «رَسُولًا نَبِيًّا» اين است كه رتبه نبوت بالا تر و بيشتر از رتبه رسالت است در حالى‌كه مطابق بعضى از روايات مقام رسالت بالا تر و بعد تر از نبوت است.

نبوت در ذريه نوح‌

وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ‌ مريم: ٥٨. از جمله فوق به دست مى‌آيد كه انبياء از ذريه آدم و ابراهيم و اسرائيل (يعقوب) آمده اند و از ذريه نوح انبيائى نيامده‌اند بلكه انبياء از ذريه مؤمنين بوده كه در كشتى نوح سوار بوده‌اند ولى از آيه ٢٦ حديد وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ‌ الحديد: ٢٦ ظاهر است كه نبوت در ذريه نوح نيز بوده. و مى‌شود هرماهان نوح دركشتى فرزندان و نوادگان نوح بوده باشند.