افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠٦ - مزد بى حساب

تشويق آزاد انديشى در فرهنگ قرآن‌

«فَبَشِّرْ عِبادِ، الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذِينَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ» (الزمر: ١٧، ١٨)؛ بندگان را بشارت بده كه (وقتى) قولى را گوش مى‌دهند بعد از نيكوترين آنها پيروى مى‌كنند، آنان كسانى هستند كه خداوند هدايت شان كرده و همين اينان خردمندانند.

آرى؛ إنسان نبايد هر چه را شنيد رد كند يا بپذيرد؛ بلكه عقل إنسانى حكم مى‌كند كه آن مطلب را مورد تجزيه و موشكافى در لابراتوار فكر خود ببرد و فكر كند و پس از تدبر و تعقل آن را قبول، يا رد كند. و در مرحله‌ى ثانى بين خوب و خوب‌تر، تمييز دهد و خوب‌تر را انتخاب و از آن پيروى كند. اين دستورعقل است و قرآن همين انتخاب بعد از تدبر و تفكر را بيان مى‌دارد كه چيزى را در باور و عمل، كوركورانه قبول نكنيد. چه دستور عالى و مترقى و به اين آيات توجه فرمايد:

١- در مورد تدبر؛ «٤» آيه؛

٢- در مورد تعقّل؛ در حدود «٥٠» آيه؛

٣- در مورد اعتبار و عبرت گرفتن، درحدود «٦» يا «٧» آيه؛

٤- در مورد تفكر، «١٨» آيه.

مزد بى‌حساب‌

«إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ» (الزمر: ١٠)؛ صبر كنندگان در مقابل بلاها و امراض لاعلاج و در مقام به جا آوردن واجبات و در مقام شكيبايى در ترك محرمات مزد خود را بى‌حساب، به دست مى‌آورند؛ مراد از مزد بى‌حساب، مزد فوق قانون نيست و نه مزد بى‌حد؛ بلكه همه چيز مطابق حكمت و حساب و كتاب است؛ منتهى مزد كنترول نفس اماره از فرار نمودن از حدود شريعت و شكيبايى در برابر حوادث ناگوار، استحقاق ثواب زيادى‌