افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٣٣ - تقسيم سه گانه براى بندگان مصطفى

اين‌كه علّت خاصى پيدا شده باشد.

مثلًا ابراهيم به خاطر آوردن هاجر به مكه آمد، لوط را ابراهيم فرستاد و هكذا تا امروز گمان داريم در افغانستان و پاكستان و هند و مغرب زمين پيامبرى مبعوث نشده و لذا بايد در مورد دو آيه اى كه اثبات نذير و رسول مى‌كند معناى معقولى بيابيم مثلًا در آيه معنون اين فصل نفرموده است اين نذير «نيز اين رسول هميشه در هر أمّت بوده؛ يعنى عموم زمانى ندارد؛ بلكه آيه ٤٤ متقدم سوره سبأ و يس صراحه دلالت دارد كه قبل از او نذير و رسولى در مكه يا بر قريش و يا بر قسمتى از عربها نيامده است.

بلى آمدن رسولى براى امت يك حرف است و ادامه ارسال آن‌ها در طول زمان حرف ديگر دقّت كنيد.

فضل تلاوت قرآن‌

«إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ فاطر: ٢٩؛ كسانى كه كتاب خدا را تلاوت مى‌كنند و نماز را به پا مى دارند و از انچه به آنان روزى داده ايم در پنهان و آشكار انفاق مى‌كنند اميد تجارت بى كساد را مى‌برند.

تلاوت قرآن در رديف نماز و انفاق قرار گرفته بلكه مستحب مؤكد است. و اين سه فضيلت به علاوه مزد معين آن از فضل خداوند زياد مى‌گردد كه آيه بعدى آن را بيان مى‌دارد.

تقسيم سه گانه براى بندگان مصطفى‌

«ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ» فاطر: ٣٢؛ پس (از نزول قرآن اين) كتاب را به بندگان برگزيده خود به ميراث داديم، بعضى از اينان بر خود ستم كردند و عده اى ميانه رو بودند و دسته‌اى از آنان به اذن خدا در نيكى ها سبقت و پيشى به خيرات و خوبيها گرفته اند