افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - نپذيرفتن دين از سوى همه

تفسيرسوره طه‌

طه هم نام اين سوره است و هم به منزله‌ى نام حضرت نبوى (ص) و گفته شده بيستمين سوره‌اى مى‌باشد كه در مكه مكرمه نازل شده و بحساب كوفيان ١٣٠ آيه است و به باور شاميان ١٤٠ آيه و حجازيان همه آيات آن را ١٣٤ آيه حساب كرده‌اند و بصريان آن را ١٣٢ مى‌دانند.

حقيقت اين است كه تعيين آيات به كلمات و حروف و جملات از اول اسلام معين نشده است و به انظار قاريان و علماء واگذار شده و دسته‌اى به سليقه خود آيات سوره‌ها را حساب و مرز بندى كرده و در دوره اخير براى آيات اعداد هندسى گذاشته‌اند. واژه‌هاى اين سوره را به ١٣٤١ و حروف آن را به ٥٢٤٢ حساب كرده‌اند در اين سوره داستان موسى بسيار مفصل ذكر شده است.

شقاوت و مشقت‌

ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى‌ طه: ٢. شقاوت مفهوم كلى است كه مشقت را نيز شامل مى‌باشد يعنى شقاوت گاهى به معناى بد بختى است و گاهى به معناى سختى كه تحمل آن بر انسان ناگوار باشد و در اين جا به معنى دومى است و گويا آن حضرت در انجام واجبات و مستحبات بر خود سخت مى‌گرفت كه قرآن او را به ترك آن ارشاد مى‌فرمايد.

نپذيرفتن دين از سوى همه‌

إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشى‌ طه: ٣. انزال قرآن تذكره و ياد آورى كسانى است كه مى‌ترسند.

اين گونه عبارات و قيود در قرآن زياد است‌ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ‌ البقرة: ٢. قرآن هدايت براى كسانى است كه خود را از عذاب حفظ كنند.

قرآن و در كل ارسال رسل و انزال كتب و تشريع دين براى همه‌اى بشر است.

شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‌ البقرة: ١٨٥.