افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٩ - الياسين

بت‌پسرتان انجام داد و باعث سرشكسته‌گى و خجالت آنان شد.

ولى جاى تعجب اينجا است كه وقتى حضرت ابراهيم خليل الرحمن (ع) از منجنيق ميان آتشهاى افروخته و مشتعل افتاد و همه او را، صحيح و سالم ديدند، نه نمرود پادشاه و نه بت‌پرست‌ها ايمان آوردند و نه در بت‌خانه‌ها بسته شدند، و اگر عده‌ى اندك به خدا و رسول او ابراهيم (ع) ايمان آورده‌اند، ايمان خود را مخفى نگهداشته‌اند، در حالى كه انتظار مى‌رفت همه به رسالت حضرت ابراهيم (ع) ايمان آورند.

جمعى از مردم عوام، و حتى عده‌اى از علما، فكر مى‌كنند: اگر امروز علماى بزرگ اسلامى قدرت معجزه را مى‌داشتند، كفار عصر ما، داخل دين اسلام مى‌شدند! در حالى كه تاريخ انبياء و مردمى كه به سوى آنان، انبياء، مبعوث شده‌اند، شهادت مى‌دهند كه معجزه نقش رئيسى در هدايت مردم نداشته است، تنها اخلاق انبيا، و واقعيت‌ها و آموزه‌هاى دينى بوده است كه مردم به دين علاقه پيدا كرده‌اند.

بررسى طرز تفكر و اخلاق و اخلاص علماء و استدلال منطقى، نقش رئيسى در جلب مردم به دين دارد[١] و اين بحث دامنه‌اى وسيعى دارد.

الياسين‌

«سَلامٌ عَلى‌ إِلْياسِينَ؛ إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ؛ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ» (صافات: ١٣٠، ١٣١، ١٣٢)؛ بعيد نيست «الياسين» نام ديگر حضرت الياس (ع) باشد؛ و الله العالم. و در آيه‌ى بعدى ضمير مفرد به سوى او برگشته و در آيه‌ى وسط بين اين دو آيه، او را مستحق جزاى محسنين دانسته است.

[١] - در موضوع شق القمر خاتم النبيين( ص) نيز نگارنده در كتب تاريخ و تفسير و حديث نديده است كسى ايمان آورده باشد!