افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٥ - ارث فردوس

حرف مى باشد.

زكات‌

«وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ.». (سوره مؤمنون، آيه ٤). و آن‌ها كه زكات را انجام مى‌دهند.

مقتضاى سياق اين آيه با آيه دوم اين است كه زكات مذكور زكات مالى مى باشد، ولى مشكل اين است كه زكات در مدينه واجب شده و اين سوره مكى مى باشد، و لذا بعضى زكات را به معناى مال زكوى معنا نكرده، بلكه به معناى اين باشد كه مال خود را پاك كند و حرام خور نباشد. يا مراد اين باشد كه مؤمنين انفاق هاى مستحب مالى مى كنند. و ممكن است مراد از زكات طهارت نفس باشد. و الله العالم.

ارث فردوس‌[١]

«أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ، الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ.». (سوره مؤمنون، آيه ١٠ و ١١). (آرى،) آنان وارثانند! (وارثانى) كه فردوس را ارث مى‌برند، و جاودانه در آن خواهند ماند.

يعنى صاحبان خصايل هشتگانه كه در آيات گذشته بيان شد، بهشت فردوس را به ارث مى برند، همان گونه كه وارث، مال مورث را به طور رايگان به ارث مى برند.

در مورد تطبيق ارث بر رسيدن به بهشت و نعمت هاى آن به مؤمنين مفلحين، چيز هاى گفته اند؛ به نظر مى رسد كه از نظر عقلى ثواب دادن به بندگان مؤمنين متقى و حتى به انبياء و رسولان معصومين بر خالق و رازق و به وجود آورنده و حافظ آنان واجب نيست.

موجودى كه در بقاى هر لحظه خود، از لطف و احسان رب خود مستفيض مى‌شود و

[١] - بعضى فردوس را به بالاى بهشت تفسير كرده‌اند.