افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٥ - قرآن كتاب مبين

٢٠- اسلحه كشى بر مردم در شهر ها و بيابان ها و امثال اين ها (قطاع الطريق).

جزاى اين اين اعمال و افراد در قرآن كريم چنين آمده است: إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ، إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ».[١] (سوره مانده، آيات ٣٣ و ٣٤).

تفسير سوره نمل (سوره سليمان)

اين سوره مكى و داراى ٩٣ آيه مى باشد.

قرآن كتاب مبين‌

«طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ».[٢] (سوره نمل، آيه ١).

قرآن نام مجموعه آيات است كه معرفه آمده و كتاب مبين نكره آمده كه معلوم مى‌شود نام ديگرى براى آيات قرآنى نيست، بلكه بيان حالتى از حالات آيات قرآن است كه در لوح محفوظ نوشته‌ى بوده به عبارت آشكار يا آشكار كننده.[٣]

قرآن هدايت گر همه انسان ها است، ولى چون غير از مؤمنين از آن استفاده نمى برند، هدايت‌گر مؤمنين تعبير شده است.

[١] - سزاى كسانى كه با خدا و رسول او مى جنگند، و براى فساد و تباهى در روى زمين تلاش مى‌كنند،( اين است كه كشته شوند؛ و يا به دار آويخته گردند؛ يا دست و پاى شان بريده شوند،( دست از يك طرف و پا از طرف ديگر) و يا از سرزمين خود تبعيد گردند. اين عقوبت براى خوارى آنان در زندگانى حاضر است؛ و براى( محاربين و مفسدين) در آخرت، عذاب بزرگى است. مگر آن ها كه پيش از دست يافتن شما بر آنان، توبه كنند؛ پس بدانيد( خدا توبه آن‌ها را مى‌پذيرد؛) خداوند آمرزنده و مهربان است.

[٢] - طس- اين آيات قرآن و كتاب مبين است.

[٣] - كلمه" مبين" گاهى لازم و گاهى متعدى مى‌آيد.