پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧ - ٦ دستاويز مخالفان

الْكَلِمُ الطَّيِّبُ‌: «سخنان پاكيزه به سوى او صعود مى كند» [١] و تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ‌: «فرشتگان و روح (آن فرشته مقرّب خداوند) به سوى او عروج مى كنند» [٢] لَنْ يَنَالَ اللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَاؤُهَا وَلَكِنْ يَنَالُهُ التَّقْوَى مِنْكُمْ‌: «نه گوشتهاى آنها و نه خونهاى آنها، هرگز به خدا نمى رسد. ولى آنچه به او مى رسد، پرهيزگارى شماست» [٣].

مسلماً همه اين تعبيرات اشاره به صعود معنوى و عروج روحانى و قرب باطنى است، و قرينه‌هاى آن در خود آيات منعكس است، زيرا عمل چيزى نيست كه به آسمان‌هاى ظاهرى بالا رود، و همچنين تقوا عروج جسمانى ندارد (دقّت كنيد).

ولى آنها كه توجّه به اين حقائق ندارند و تنها جمود بر الفاظ مى‌كنند چون حقيقت را نمى‌بينند ره افسانه مى‌زنند.

در بعضى از آيات نيز تعبيراتى آمده است كه در واقع بيان پندار كافران است، ولى افراد ناآگاه بدون توجّه آن را دستاويزى براى جسمانيت خداوند و يا داشتن مكان دانسته‌اند، مثلًا در سوره بقره آيه ٢١٠ مى‌خوانيم: هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمْ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنْ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ: «آيا (پيروان فرمان شيطان، پس از اين همه نشانه ها) انتظار دارند كه خداوند و فرشتگان، در سايه هايى از ابرها به سوى آنان بيايند»

[١]. سوره فاطر، آيه ١٠.

[٢]. سوره معارج، آيه ٤.

[٣]. سوره حج، آيه ٣٧.