پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - ٣ روايات جالب نفى رؤيت خداوند
امام عليه السلام فرمود: «اللَّهَ تَعالَى».
عرض كرد: «رَأَيْتَهُ؟» «شما هرگز او را ديدهايد»؟!
فرمود: «بَلْ لَمْ تَرَهُ الْعُيُوْنُ بِمُشاهَدَةِ الْابْصارِ وَلكِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوْبُ بِحَقائِقِ الْايْمانِ، لا يُعْرَفُ بِالْقِياسِ، وَ لا يُدْرَكُ بِالْحَواسِّ، وَ لا يَشْبَهُ بِالنّاسِ، مَوْصُوْفٌ بِالْاياتِ، مَعْرُوفٌ بِالْعَلاماتِ، لا يَجُوْزُ فى حُكْمِهِ، ذلِكَ اللَّهُ لا اله الَّا هُوَ»: «هرگز چشمها با مشاهده ظاهرى او را نديده؛ ولى دلها با حقيقت ايمان او را تماشا كرده است، او هرگز با قياس به موجودات ديگر شناخته نمىشود؛ با حواس درك نمىگردد، و هيچ شباهتى به انسانها ندارد؛ او فقط با نشانههايش توصيف مىگردد، و با علاماتش شناخته مىشود، و هرگز در داورى و حكومت خود ستم نمىكند؛ اين است خداوندى كه هيچ معبودى جز او نيست»
مرد خارجى هنگامى كه اين سخن را شنيد از خدمتش بيرون آمد در حالى كه مىگفت: «خداوند مىداند رسالت و امامتش را در كجا قرار دهد»: اللَّهُ اعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتهُ. [١]
٤. در حديث ديگرى از ابومحمد امام حسن عسگرى عليه السلام نقل شده كه در پاسخ اين سؤال كه چگونه انسان پروردگارش را عبادت مىكند در حالى كه او را نمىبيند؟ چنين نوشت: «جَلَّ سَيِّدى وَ مَوْلاىَ وَ المُنْعِمُ عَلَىَّ وَ عَلى آبائى أَنْ يُرَى»: «آقا و مولايم و بخشنده نعمتها به من و پدرانم برتر از آن است كه با چشم ظاهر ديده شود»!
[١]. اصول كافى، جلد ٩٩ حديث ٥.