پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٣ - صفات جلال خدا

و صفات او عين ذات او است نه زائد بر ذات او.

بنابراين بايد از يك سو مسأله صفات جمال به طور كلى مطرح گردد، و از سوى ديگر قسمت‌هاى حسّاس به طور مشروح مورد بررسى واقع شود.

با اين اشاره به سراغ قرآن مجيد مى‌رويم و به آيات زير گوش جان فرا مى‌دهيم.

١. يُسَبِّحُ لِلَّه ما فِى السّمواتِ وَ ما فِى الْارْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزيزِ الْحَكيمِ‌. [١]

٢. هُو اللَّهُ الِّذى لا الهَ الّان هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ‌. [٢]

٣. سُبْحانَ اللَّهِ عَمّا يَصِفُوْنَ‌ [٣]

٤. سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفُونَ‌ [٤]

ترجمه:

١. «آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همواره تسبيح خدا مى گويند، خداوندى كه مالك و حاكم است و از هر عيب و نقصى مبرّا، و توانا و حكيم است».

٢. «او خداوند يگانه اى است كه معبودى جز او نيست، حاكم و مالك اوست، از هر

[١]. سوره جمعه، آيه ١.

[٢]. سوره حشر، آيه ٢٣.

[٣]. سوره مؤمنون، آيه ٩١.

[٤]. سوره صافات، آيه ١٨٠. اين تعبير و تعبير آيه قبل در ٦ مورد از قرآن مجيد آمده است كه خدا را از توصيفى كه مشركان و جاهلان درباره صفات خدا داشتند پاك و منزه مى‌شمرد سوره انعام، آيه ١٠٠ سوره انبياء، آيه ٢٢، سوره مؤمنون، آيه ٩١، سوره صفاات، آيه ١٥٩، سوره صافات، آيه ١٨٠، سوره زخرف، آيه ٨٢) علاوه بر اين آياتى كه مشتمل بر عنوان تسبيح خداوند است همه بيانگر مقصود ما است كه از ميان آنها چند نمونه متنوع بالا ذكر شد.