پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣ - دلايل قدرت بىپايان پروردگار

تمام مثال‌هايى كه در بالا ذكر شد پس از تحليل همين‌گونه است، يعنى سؤال داراى تضاد است و قابل طرح نيست، بنابراين نوبتى به جواب نمى‌رسد.

مثلًا وقتى مى‌گوئيم آيا خدا مى‌تواند موجودى را مثل خود بيافريند كلمه آفريدن مفهومش آن است كه آن شى‌ء ممكن الوجود است، و هنگامى كه مى‌گوييم مثل خداوند، معنايش اين است كه واجب الوجود است، پس نتيجه اين مى‌شود كه آيا خدا مى‌تواند چيزى را بيافريند كه هم واجب الوجود بالذات باشد و هم نباشد، هم ممكن الوجود باشد و هم نباشد، طرح اين سؤال مسلماً غلط است.

همچنين وقتى گفته مى‌شود آيا خدا مى‌تواند جهان را در ظرف كوچكى قرار دهد به طورى كه نه جهان كوچك شود و نه آن ظرف بزرگ، مفهومش اين است كه عالم در همان حال كه بى‌نهايت بزرگ است، بى‌نهايت كوچك باشد! با توجّه به غلط بودن اين سؤال نوبتى به جواب نمى‌رسد.

لب اين‌كه همين سؤال طبق يكى از روايات در محضر اميرمؤمنان على عليه السلام مطرح شد و كسى پرسيد: «هَلْ يَقْدِرُرَبُّكَ انْ يُدْخِلَ الدُّنْيا فى بَيْضَةٍ مِنْ غَيْرِ انْ تُصَغِّرَ الدُّنْيا اوْ تُكَبَّرَ الْبَيْضَةُ»: «آيا پروردگار تو مى‌تواند جهان را در تخم‌مرغى جاى دهد بى‌آن‌كه دنيا كوچك شود يا تخم مرغ بزرگ»؟

و امام در پاسخ فرمود: «انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالَى‌ لا يُنْسَبُ الَى الْعَجْزِ وَ الَّذى سَأَلْتَنى لايَكُونُ»: «خداوند هرگز توصيف به عجز نمى‌شود، امّا آنچه را تو سؤال‌