پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩ - هيچ چيز مثل او نيست!

متذكر شويم كه اينها همه تشبيهاتى است ناقص و نارسا!

و از اينجا روشن مى‌شود اگر در آيه نور اللَّهُ نُورُ السَّمواتِ وَ الأَرْضِ‌ [١] خداوند به عنوان نور آسمان‌ها و زمين معرفى شده، و يا در آيه ١٦ سوره ق خداوند از رگ گردن به ما نزديكتر معرفى گرديده، هيچ منافاتى با عدم وجود مثل و مثال براى خدا ندارد، چرا كه آنچه وجود ندارد مثل و مثال حقيقى است، و اينها همه مثال‌هاى مجازى مى‌باشند كه براى نزديك ساختن آن حقيقت بى‌مثال به اذهان، انتخاب شده است.

و لذا در ذيل همان آيه سوره نور مى‌فرمايد: وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الأَمْثالَ لِلنّاسِ‌ [٢]: «و خدا براى مردم مثال مى‌زند».

در چهارمين آيه مورد بحث كه آخرين آيه سوره توحيد است هرگونه شبيه و مانند و همتا و همطراز را از او نفى كرده، مى‌فرمايد: «و براى هيچ گاه، شبيه و مانندى نبوده است»: وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ.

و به اين ترتيب تمام صفات مخلوقات و عوارض موجودات مختلف و هرگونه محدوديت و نقصان و دگرگونى و تغيير را كه از عوارض ممكنات است از ذات پاكش نفى مى‌كند.

در تفسير فخررازى آمده است كه نخستين آيه سوره توحيد قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

[١]. سوره نور، آيه ٣٥.

[٢]. سوره نور، آيه ٣٥.