پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦ - ٤ اسم اعظم الهى كدام است؟

حالات گوينده دارد. بنابراين حق مطلب يكى از دو تفسير اخير است و يا هر دو توأم با هم.

مرحوم علّامه طباطبائى در تفسير الميزان بعد از اشاره به مسأله اسم اعظم چنين مى‌گويد: نام‌هاى خداوند عموماً، و اسم اعظمش خصوصاً، هرچند در عالم هستى و وسائط و اسباب نزول فيض در اين جهان مؤثر است، ولى تأثير آن مربوط به حقايق اين اسماءِ است نه خود الفاظى كه دلالت بر آن مى‌كند و نه به معانى متصوّره در ذهن. [١] اين سخن نيز تأكيدى است بر آنچه در بالا گفته شد.

اين نكته نيز قابل توجه است كه در روايات مختلف اين باب تعبيرات مختلفى درباهر اسم اعظم ديده مى‌شود و هر كدام اسم اعظم را در چيزى خلاصه مى‌كند:

بعضى «بسم اللَّه» ... را به اسم اعظم از همه چيز نزديكتر مى‌شمرند.

بعضى گفتن يكصد مرتبه‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الَّا بِاللَّه الْعَلِىِّ الْعَظيمِ» بعد از نماز صبح چنين مى‌شمرند.

در بعضى ديگر سوره «حمد» و «قل هو اللَّه» و «آية الكرسى» و «انا انزلناه» اسم اعظم شمرده شده.

و در بعضى ديگر شش آيه آخر سوره حشر.

و بالاخره در بعضى ديگر آيه‌ قُلِ اللّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ- تا- تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغِيْرِ حِسابٍ‌ (آل‌عمران- ٢٦ و ٢٧) و غير اين تعبيرات. [٢]

[١]. تفسيرالميزان، جلد ٨، صفحه ٣٧٢.

[٢]. بحارالانوار، جلد ٩٣، صفحه ٢٢٣- ٢٢٥. اصول كافى، جلد ١، صفحه ١٠٧.